Μπορεί η NASA να στρεβλώσει το χωροχρόνο;

Το ότι έχουμε σπάσει το φράγμα του ήχου είναι γνωστό. Μήπως, όμως, έχουμε σπάσει και την ταχύτητα του φωτός;Ας ξεκαθαρίσουμε εξαρχής, πως όσα ακολουθούν είναι πληροφορίες ανεπιβεβαίωτες.Όλα ξεκινούν από μια τεχνολογική καινοτομία που εφηύρε ο Roger Shawyer, έναν πολύ εξελιγμένο τύπο κινητήρα προώθησης, γνωστό με την ονομασία EM (Electromagnetic) Drive. Πρόκειται για μια εφεύρεση, η οποία θα μπορούσε να επιτρέψει την προώθηση πυραύλων δίχως την ανάγκη χρήσης προωθητικών αερίων ή άλλου υλικού. Η βασική αρχή πίσω από τη λειτουργία της είναι η μετατροπή ηλεκτρικής ενέργειας σε ωστική δύναμη με την παραγωγή μικροκυμάτων σε έναν κλειστό θάλαμο.

Το EM Drive προοριζόταν αρχικά για αποστολές στη Σελήνη και στον Άρη, καθώς και σε χαμηλής τροχιάς αποστολές γύρω από τη Γη. Τώρα, ωστόσο, ο στόχος έχει να κάνει με ένα διαστρικό ταξίδι που θα σπάσει όλα τα ρεκόρ.

Το πείραμα, που παρέμεινε αδημοσίευτο και που οδήγησε στην υιοθέτηση μιας τέτοιας πιθανότητας, έλαβε χώρα στο κενό του διαστήματος. Αφού κατηύθυναν ακτίνες λέιζερ στο θάλαμο συντονισμού του EM Drive, όπου το φως συντονίζεται για να αυξηθεί η έντασή του, οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι κάποιες ακτίνες φωτός κινούνταν ταχύτερα από την ταχύτητα του φωτός – σχεδόν 300.000 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο. Το ερώτημα, φυσικά, είναι: πώς;

Η θεωρία της Σχετικότητας του Αϊνστάιν απαγορεύει σε οποιοδήποτε αντικείμενο να κινηθεί ταχύτερα από την ταχύτητα του φωτός. Ευτυχώς, υπάρχει μια άλλη θεωρία που ξεπερνά αυτό τον περιορισμό. Αν οι ακτίνες λέιζερ κινούνται γρηγορότερα από το φως, κάτι τέτοιο ίσως αποτελεί ένδειξη ότι δημιουργούν κάποιο είδος παραμόρφωσης πεδίου ή μια «φούσκα» στο χωροχρόνο, που με τη σειρά της δίνει την ώθηση που θα μπορούσε να χρησιμοποιεί στο μέλλον ένα διαστημόπλοιο.

Αυτή η φούσκα θα συμπίεζε το χωροχρόνο μπροστά από το σκάφος, έπειτα θα περνούσε από πάνω του και τελικά θα επέστρεφε στην κανονικότητα όταν θα ήταν πια πίσω του. Δεν είναι ακριβές να πούμε ότι το διαστημόπλοιο θα κινούνταν ταχύτερα από το φως· πιο σωστό θα ήταν να πούμε ότι ο χωροχρόνος κινείται γύρω από το σκάφος γρηγορότερα από την ταχύτητα του φωτός. Το σκάφος είναι στην ουσία ακίνητο και αυτό που τρέχει είναι ο χωροχρόνος γύρω του!

Εξάλλου, είναι ευρέως δεκτή η θεωρία ότι κατά το Big Bang ο χωροχρόνος διεστάλη τρομακτικά γρήγορα, οπωσδήποτε γρηγορότερα από την ταχύτητα του φωτός. Έτσι, αν ο χωροχρόνος κινήθηκε τότε ταχύτερα από το φως, γιατί να μην μπορούν οι επιστήμονες να στρεβλώσουν τώρα το χωροχρόνο;

Πέρα από το θέμα των διαστρικών ταξιδιών, τι άλλο μπορεί να προσφέρει μια τέτοια τεχνολογία; Οι δορυφόροι θα σηκώνονται ευκολότερα από το έδαφος, καθώς θα έχουν μικρότερη μάζα κατά την εκτόξευση. Επίσης, οι διαστημικοί σταθμοί δε θα χρειάζονται τόσες πολλές αποστολές τροφοδότησής τους με καύσιμα, κάτι που θα καταστήσει τη ζωή στο διάστημα λιγότερο ακριβή.

Ας μη βιαστεί κανείς, πάντως, να βγάλει συμπεράσματα. Πρέπει να γίνουν ακόμη πολλά πειράματα για να επιβεβαιώσουν ότι οι ακτίνες λέιζερ μπορούν να σπάσουν το φράγμα της ταχύτητας του φωτός...

Ποιος ξέρει; Ίσως το EM Drive να αποδειχθεί αποτελεσματικό και να προσφέρει τη δυνατότητα για εντυπωσιακά τεχνολογικά άλματα!
Πηγή